As mede-pelgrims en liefhebbers van die Woord en Israel word ons dikwels gekonfronteer met die feit dat mense se oë toe is vir die waarheid van die Woord mbt Israel.
Een liefhebber van Israel het gereken dis die anti-Israel propaganda deur die media wat meer mense bereik as die waarheid en hy reken dat as iemand iets genoeg hoor dan neem hy aan dis die waarheid sonder om self ondersoek in te stel. Die meeste van ons benader ook ons Bybel dieselfde, ons doen nie self ondersoek nie, maar reageer meer op wat ons hoor iemand se met verwysing na die Bybel en Israel.
Soos ons gesprek vorder is daar een gedagte wat vir ons uitstaan, nl, hoe kan jy God jou Vader noem sonder om Israel te erken as jou broer.
Dis ‘n eenvoudige konsep, met ‘n baie diep wortel in die Woord van God. Ons verwys na Yeshua as ons Redder en Verlosser, en met reg, want dit is wie Hy is. In Markus 3 spreek Yeshua mense in Israel toe en wanneer iemand hom onderbreek deur te sê, ‘U broer en U moeder is hier om U te sien, antwoord Yeshua hulle soos volg in Markus 3:33b-35 Wie is my moeder of my broers? En Hy kyk rond na die wat rondom Hom sit, en sê: Dáár is my moeder en my broers! Want elkeen wat die wil van God doen, dié is my broer en my suster en moeder.
In lyn met die Woorde van Yeshua het die dissipels met die skryf van hulle brief aan die heiden bekeerlinge in Handeling 15:22-24 ook verwys na broers.
Toe het die apostels en die ouderlinge, saam met die hele Messiaanse gemeenskap, besluit om manne uit hul midde te kies om saam met Sha’ul en Bar-Nabba na Antiogië te stuur. Hulle het vir Y’hudah, ook bekend as Bar-Sabba, en Sila – albei vooraanstaande manne onder die broeders – gestuur met die volgende brief:
Van: Die apostels en die ouderlinge, julle broeders
Aan: Die broeders uit die geledere van die heidene in Antiogië, Sirië en Kilikië. Groete
As gelowiges in Yeshua is ons broeders; hetsy Jood of heiden, ons word broeders genoem en ons broederskap het niks te doen het met wie óns is nie, maar is gegrond op wie ons Vader is.
Hierdie brief is gestuur deur Jode, vanaf ‘n Joodse gemeenskap (“kerk”) in Jerusalem aan die heidene, en hulle het na hulle as broeders verwys. Onthou dat die Bybel sê dat die heidene, voordat hulle in Yeshua geglo het, sonder God was. Die liefde van God, wat deur sy Seun Yeshua die Messias geopenbaar is, het heidene wat in Yeshua geglo het, in die Vader se huis ingebring en hulle broeders gemaak. Paulus het immers gesê dat dit die liefde van die Messias is wat hom gedring het, soos geskryf staan in :
2 Korintiërs 5:14-19
Want die liefde van die Messias beheers ons, omdat ons oortuig is dat een man namens die hele mensdom gesterf het (wat impliseer dat die hele mensdom reeds dood was), en dat Hy namens almal gesterf het sodat diegene wat lewe, nie langer vir hulleself nie, maar vir Hom wat namens hulle gesterf het en opgewek is, sou lewe. Daarom beskou ons van nou af NIEMAND MEER VANUIT ‘N WÊRELDSE OOGPUNT NIE. Selfs al het ons die Messias vroeër vanuit ‘n wêreldse oogpunt beskou, doen ons dit nie meer nie. As iemand dus met die Messias verenig is, is hy ‘n nuwe skepping – die oue het verbygegaan; kyk, wat gekom het, is vars en nuut! En dit kom alles van God, wat ons deur die Messias met Homself versoen het en aan ons die werk van daardie versoening toevertrou het – naamlik dat God in die Messias die mensdom met Homself versoen het, nie hulle sondes teen hulle gereken het nie, en die boodskap van versoening aan ons toevertrou het.
Dit is die versoening wat Paulus in Efesiërs 2 verduidelik het – versoening tussen Jood en nie-Jood in die Messias. Hy wat in Homself een nuwe mens gemaak het; nie meer Jood of nie-Jood nie. Dit is hierdie versoening wat Yeshua in gedagte gehad het toe Hy aan die kruis gesê het (soos opgeteken in Lukas 23:34): “Vader, vergewe hulle; hulle verstaan nie wat hulle doen nie.” As ‘n mens in ag neem dat die kruisiging ‘n sondoffer vir die wêreld was, gebring deur die Hoëpriester van Israel – ‘n offer wat die nuwe verbond sou inlui, gevestig en bekragtig deur die bloed van Yeshua. ‘n Verbond waarin Jood en nie-Jood versoen is en een nuwe mens geword het in Yeshua deur Sy eie bloed, die bloed van die Lam van God. Yeshua het die Vader gevra om hulle te vergewe, want op daardie stadium het hulle nie besef dat hulle ‘n offer voor die Lewende Elohim bring nie – om in vervulling te bring wat Yeshua gesê het in Johannes 3:14-19:
Net soos Moses die slang in die woestyn verhoog het, so moet die Seun van die Mens verhoog word, sodat elkeen wat op Hom vertrou, die ewige lewe kan hê. “Want God het die wêreld so liefgehad dat Hy sy enigste en unieke Seun gegee het, sodat elkeen wat op Hom vertrou, die ewige lewe kan hê in plaas daarvan om totaal vernietig te word. Want God het die Seun nie na die wêreld gestuur om die wêreld te oordeel nie, maar eerder sodat die wêreld deur Hom gered kan word. Diegene wat op Hom vertrou, word nie geoordeel nie; diegene wat nie vertrou nie, is reeds geoordeel, omdat hulle nie vertrou het op die Een wat God se enigste en unieke Seun is nie.
Die betekenis hiervan is dat die mense – Jode sowel as nie-Jode – wat na die kruis gekyk het, nie besef het dat Yeshua, wat aan die kruis gehang het, die redding was waarna hulle gesoek het nie. Yeshua het voorspel wat sou gebeur; Hy het geweet dit moes plaasvind volgens die wil van Elohim toe Hy in Getsemane gebid het: ‘Nie my wil nie, maar U wil moet geskied.’ Want selfs toe Elohim vir Abraham geroep het om sy enigste seun te offer, was dit ‘n voorafskadu van wat Elohim beplan het om te doen om die wêreld vry te maak.
Diegene van ons wat besef het wat aan die kruis gebeur het, het die geleentheid en die voorreg om vir ons Joodse broers (in erkenning dat hulle dieselfde Vader het) te bid sodat hulle die openbaring van die kruis kan ontvang. Wanneer ons bid, moet ons bid met die verwagting dat hulle saam met ons voor Elohim sal jubel, in die wete dat ons almal deur Yeshua vergifnis ontvang en dat daar geen veroordeling is nie, soos geskryf staan in Romeine 8:1: Daar is dus nie meer enige veroordeling wat wag op diegene wat in eenheid met die Messias Yeshua is nie.
Met dit in gedagte, dink daaraan dat Yeshua nie teruggekyk het nie, want daar staan geskryf in Hebreërs 12:2: ‘…terwyl ons die oog gevestig hou op die Begin en Voleinder van daardie geloof, Yeshua – wat, ter wille van die vreugde wat aan Hom voorgehou is, die teregstelling aan ‘n paal as ‘n misdadiger verduur het, die skande verag het, en aan die regterhand van die troon van God gaan sit het.’
Hy het altyd die hoop op die dinge wat kom, in gedagte gehou. Toe Yeshua dus bid: “Vergewe hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie”, het Hy nie gefokus op die dade van die soldate en die Fariseërs nie, maar op die feit dat hulle nie besef het dat hulle – verenig as Jood en nie-Jood – ‘n sondeoffer voor Elohim gebring het nie; sodat hulle, verenig in die Messias, vergifnis en ‘n nuwe, lewe kon ontvang. Die verhaal van Abraham WAT ISAK MOES OFFER, IS ‘N VOORAFSKADU, tog kon hulle nie die Lam van God herken toe Hy namens ons – Jood en nie-Jood – gekruisig is nie. “Die ram wat aan die *Sabek* (‘n tak of ‘n boom met twee takke) vasgevang was, het op mistieke wyse slegs Isak verlos, terwyl die Lam van God wat aan die kruis gehang het, die wêreld van die dood en die hel bevry het.”
Die plant genaamd *Sabek* beteken “vergifnis”; dit is ‘n voorafskadu van die kruis wat die wêreld se sondes vergewe en lewe skenk. Toe Yeshua gesê het: “Vergewe hulle, want hulle besef nie wat hulle doen nie”, het Hy na Jood en nie-Jood gekyk. Ons behoort dus op dieselfde manier te kyk: die vergifnis wat Yeshua gegee het, is vir almal – Jood en nie-Jood.
Soos dit in Romeine 5:8-11 geskryf staan:
Maar God bewys sy liefde vir ons daarin dat die Messias namens ons gesterf het terwyl ons nog sondaars was. Aangesien ons nou deur sy bloedige offerdood as regverdig beskou word, hoeveel te meer sal ons deur Hom van die toorn van God se oordeel gered word! Want as ons met God versoen is deur die dood van sy Seun toe ons nog vyande was, hoeveel te meer sal ons deur sy lewe gered word noudat ons versoen is! En ons sal nie net in die toekoms gered word nie, maar ons roem nou reeds in God, omdat Hy opgetree het deur ons Here Yeshua die Messias, deur wie ons daardie versoening reeds ontvang het.
WEES JOU BROER SE WAGTER TERWYL JY IN LIEFDE ‘N BEKERMENDE OMHEINING OM HULLE BOU – DIESELFDE LIEFDE WAT ONS ONTVANG HET TOE ONS NOG ‘N LEWE VAN SONDE GELEI HET.
